Magnetizer i Woda

Magnetizer i Woda

Uwaga: Jeśli masz zainstalowany Shockwave Player kliknij tutaj, aby obejrzeć tę stronę w uzupełnionym wydaniu Shockwave. Jeśli nie posiadasz tego dodatku (plug-in), a chcesz go bezplatnie załadować, naciśnij niżej

Woda gruntowa ulega oddziaływaniu ziemskiego pola magnetycznego i ma wyższy potencjał niż otaczające skały i w ten sposób wytwarza siły przyciągające, które rozpuszczają wapień i inne sole mineralne (głównie wapń i magnez), w taki sam sposób jak cukier lub sól rozpuszcza się w szklance wody. Należy pamiętać, że te minerały odgrywają ogromnie ważną rolę w metabolizmie wszystkich żywych organizmów. Minerały rozpuszczone w gruncie są następnie przenoszone do rur, instalacji i urządzeń do uzdatniania wody. Metale te, mając z kolei wyższy potencjał niż woda, przyciągają minerały, które stają się zarodkiem zlepiania się (krystalizacji) z powrotem w skało-podobne formacje, czyli “kalcyty” (“kamien kotłowy”). Kiedy rozpuszczalny dwuwęglan wapnia, CaHCO₃, zamienia się w mniej uwodniony, nierozpuszczalny węglan wapnia (CaCO₃), rezultat jest podwójnie szkodliwy ponieważ woda traci swoje pożyteczne minerały oraz kumulujący się osad niszczy instalacje wodne. Z powodu zdecydowanej ujemności składnika CO₃, cząsteczki węglanu wapnia posiadają ładunek ujemny, czego rezultatem są małe siły przyciągania pomiędzy nimi a wodą (w nieuzdatnianej wodzie zawsze jest mała koncentracja węglanów, która pozostaje nierozpuszczona).

Kamień kotłowy jest podstawowym problemem w procesach technologicznych wykorzystujących wodę (ogrzewanie, chłodzenie, studzenie, wymiana ciepła, parowanie, kondensacja, itp.). Jest to zjawisko które uszkadza urządzenia i instalacje przez krystaliczne strącenia powstające w wyniki uwalniania sie z wody gazu CO₂, gdy wzrasta temperatura wody. Kryształy te, składające się głównie z soli magnezu i wapnia, tworzą izolator termiczny, który jest bardzo twardy i trudny do usunięcia ponieważ kalcyt występuje w mniej uwodnionej postaci z silnymi wiązaniami powierzchniowymi. Problemy z kamieniem kotłowym znaczą tylko jedno: wzrost zużycia energii na ogrzanie wody (każdy jeden milimetr kamienia kotłowego oznacza utratę 8-10% energii), groźne zwiększenie korozji spowodowane elektrolizą pomiędzy kamieniem a metalem, jak również przegrzanie ścianek elementów grzewczych, zatykanie się rur, pieniądze tracone na chemiczne środki czyszczące, szczotkowanie, niezbędne wyłączania lub zanieczyszczone środowisko. Jest to powód, dla którego tak szeroko zalecamy stosowanie MAGNETIZERÓW a do naszej “misji” należy właściwa edukacja społeczeństwa na temat korzyści z jego stosowania. Woda gruntowa zawiera tysiące cząsteczek i mikroelementow których zanieczyszczenia prowokują otaczające powłoki elektronowe: kationy (+), aniony (-). “Czysta” woda jest cieczą spolaryzowaną, czyli część cząsteczek wody ma dodatni, a część ujemny ładunek elektryczny, przy czym całkowity ładunek elektryczny jest ujemny. Zatem, cząsteczka wody jest magnesem (dipolem), i można oddziaływać na jej pole magnetyczne (elektryczne) przez spowodowanie skrętu lub obrotu w jednym lub drugim kierunku, uzyskując wyższy potencjał dodatni lub ujemny, zależnie od tego czy zastosowano zewnętrzne pole magnetyczne S (Południowe, dodatnie) czy też N (Północne, ujemne). Nauka ustaliła, że pozytywny, rozciągający, wpływ pola Bieguna Południowego czyni płyn bardziej rozpuszczalnym (obniżając napięcie powierzchniowe): w ten sposób uwadniając, rozpuszczając i usuwając kalcyt i inne mineralne odpady osadzające się w rurach i urządzeniach. Dodatnie pole uwadnia wszystkie nawarstwione minerały przez rozszczepienie płynu i stałego krystalicznego kamienia kotłowego, zarówno przed jak i po nukleacji. Przy tej samej dynamice cząsteczek magnetycznych, biegun dodatni powoduje również rozbicie nawarstwionej parafiny w liniach transmisyjnych i odwiertach naftowych.

Negatywny, ściągający, wpływ Bieguna Pólnocnego na płyn jest diametralnie różny. Skupia on (i utwardza) minerały i parafiny oraz podnosi napięcie powierzchniowe. Jest stosowany do wytrącania i separacji (np. oczyszczanie ścieków). Taka zmiana w orientacji elektronów wpływa na agregację i krystalizację cząsteczek wody powodując zwiększoną hydratację (nasycenie wody), rozpuszczalność i selektywną jonizację, w ten sposób zmieniając ciecz fizycznie, strukturalnie i behawioralnie. Ruchliwość jonów w roztworze wodnym wzrasta w sposób istotny. To powoduje, że przepływający płyn jest bardziej rozpuszczalny (co na przykład, nasyca membrany i filtry bardziej efektywnie), wzrasta kłaczkowanie, czyli rosną wymiary cząstek (powodując wzrost efektywności filtrowania) lub siła elektromotoryczna roztworu

zmiękczającego, która wzrasta o 100%. Przykładając silne i skupione pole magnetyczne MAGNETIZERA (spróbuj złożyć razem dwie połówki systemu “RWE-S” aby poczuć o jakiej sile tutaj mówimy), naśladuje się naturalne procesy zachodzące pod powierzchnią gruntu dzięki magnetycznej polaryzacji wszystkich tych cząsteczek, gdy zmienia się potencjał ich powłok elektronowych.

Normalnie, w płynie, cząsteczki posiadają konfigurację całkowicie losową z powodu małych naturalnych różnic w ich ładunkach elektrycznych. Jako ciała spolaryzowane będą w sposób unikalny reagować na stymulację magnetyczną, zależnie od ładunku siły zewnętrznej. Na przykład, ładunek dodatni (biegun Południowy) mógłby dokonać takiej fizycznej konfiguracji cieczy, że ujemne bieguny cząsteczek znalazłyby się najbliżej źrodła magnetycznego (ładunki przeciwne przyciagają się, ładunki jednakowe odpychają). Po przejściu przez strefę wpływu bezpośrednich zewnętrznych sił magnetycznych nastąpi transformacja losowo zorientowanej populacji w uporządkowaną matrycę cząsteczek: molekuły o największym ładunku przeciwnym znajdą się najblizej stymulatora i odwrotnie, te o największym ładunku jednoimiennym najdalej. Zaktywowane i wzmocnione (namagnesowane) cząsteczki, jak małe magnesy, jednorodnie uszeregują się ponieważ ich ładunki elektryczne zostaly wyrównane przez zaktywizowanie wpływem zewnętrznego magnesu. Zatem, polaryzacja obejmuje przemianę płynu o chaotycznie zorientowanych molekułach cieczy lub gazu w taki płyn, który ma wyrównany ładunek i jest jednorodnie zlinearyzowany. Wystawienie na działanie pola magnetycznego bieguna Południowego wpływa na spin elektronów w taki sposób, że zmniejsza wielkość orbit elektronowych. Dla cząsteczki H₂O, atomy wodoru, które są połączone z tlenem przez “podzielenie się” elektronami tlenu, zostają przyciągnięte bliżej atomu tlenu. Takie działanie zmniejsza długość wiązań i z kolei, kąty wiazań, z formy trójkątnej na bardziej zwartą konfigurację liniową. W namagnetyzowanych warunkach "liniowych" bardziej dodatnio naładowany wodór (H) dąży do osłaniania ujemnie naładowanego tlenu. To osłanianie jest tym co zmienia ujemny ładunek nienamagnesowanej cząsteczki wody w dodatnio naładowaną cząsteczkę wody namagnesowanej. Dlatego magnesowanie zmienia ładunek wody tak, że uniemożliwia się cząsteczkom węglanów agregację i krystalizację. To oddziaływuje również na rozpuszczanie istniejących struktur krystalicznych (wcześniejszy kamień kotłowy) przez zrywanie więzów pomiędzy cząsteczkami węglanów drogą wpływu takich samych ładunkow - rzeczywiste magnetyczne przyciąganie cząsteczek węglanów do cząsteczek wody.

Losowa konfiguracja cząsteczek wody jest zmieniana w formę naładowaną i zorganizowaną oraz modyfikowany jest ich kształt i wielkość. Podczas tego procesu asocjacje gromadzące się wokół zawieszonych cząsteczek są rozbijane ponieważ cząsteczki szeregują się podczas polaryzacji. Paramagnetyczne właściwości płynu pozwalają bardziej rozpuszczalnym materiałom zawrzeć się w nim dzięki zwiększonej efektywności dostępnej przestrzeni płynu. Wydaje się, że magnetyzowanie umożliwia dwutlenkowi węgla (CO₂) pozostanie w stanie rozpuszczonym w wodzie o wyższej temperaturze. Węglan wapnia jest powtórnie przekształcany w dwuwęglan wapnia. Wraz ze wzrastającą rozpuszczalnością CO₂, obniża się poziom pH, co również przyspiesza usuwanie kamienia kotłowego, czego końcowym produktem jest aragonit - miękka uwodniona forma kryształu kalcytu uzyskana przez jego zwiększone uwodnienie. Jest on teraz utrzymywany w formie zawiesiny koloidalnej (mikroskopijnego roztworu) łatwej do mechanicznego wypłukania z przyległej powierzchni, a nie osadzającej się już więcej w rurach i nagrzewnicach wody, zamiast tego, jego korzystny efekt pozostaje w wodzie pitnej. Jak wykazały przeprowadzone przez nas badania, ta “zupa aragonitowa” może stać się nawet dość gęsta. Spolaryzowane kationy, takie jak wapń i magnez łączą się (mikro) elektrycznie w roztworze wody z innymi komplementarnymi cząstkami (anionami) w formie konglomeratów jonowych i przemieszczają się razem z płynącą wodą.

To, że pole magnetyczne wzmacnia w wodzie napięcie (siłę elektromotoryczną) czyniąc go wyższym niż napięcie instalacji wodociągowej (zatem minerały są powtórnie przyciągane do wody) oraz że utrzymuje się “efekt pamięci magnetycznej”, może być empirycznie potwierdzone za pomocą prostego testu na napięcie (należy posłużyć się bardziej precyzyjnym woltomierzem z odczytem L.E.D. niż woltomierzem ze wskazówką) przeprowadzonego na twardej wodzie, mierząc mili-wolty (mV) przed i po zainstalowaniu MAGNETIZERA na zaworze wody zimnej (lub na wejściu wody do budynku i na najbardziej odległym zaworze). Pomiary powinny pokazać zmianę od około -0,5 mV do około +1,0 mV. Proszę zauwazyć, że inne dwu- lub wielo-biegunowe systemy aktywatorów magnetycznych nie wykazują wzrostu mV lub pokazuja niewielki. Raport w “Science News” (6 Wrzesień 1980) sporządzony przez Ellingsen'a z John Hopkins University, wykazuje, że “efekt pamięci” był zauważalny po wielu dniach od namagnesowania.

Za pomocą prostej matematyki działanie MAGNETIZERA w wodzie może być potwierdzone w sposób następujacy: H₂0 ma ładunek ujemny, powiedzmy: -300 mV, podczas gdy rura żelazna jest elektrycznie obojętna, czyli = 0, zatem 0 > -300 i przyciąga ona minerały zawarte w przeplywającej wodzie co zapoczątkowywuje osadzanie się kamienia kotłowego. W przykładzie tym załóżmy, że Ca = -350 mV, a Mg = -400 mV, zatem 0 > -300 > -350 > -400. Po zainstalowaniu MAGNETIZERA z jego bardzo silnym dodatnim biegunem magnetycznym, powiedzmy +310 mV, powyższe równanie zmieni się w następujacy sposób: H₂O = -300mV (wcześniej) + 310 mV (po zastosowaniu MAGNETIZERA) = +10 mV, podczas gdy Ca = -350 mV + 310 mV = -10 mV, a Mg = -400mV +310 mV = -60 mV. Ostatecznie otrzymujemy: +10 > 0 > -10 > -60 i w ten sposób proces magnetyczny może być udowodniony matematycznie, gdzie woda mając silniejszy ładunek elektryczny przyciąga minerały, które nie osadzają się już więcej na ściankach rur.

Dzięki ruchowi uporządkowanych cząsteczek momenty magnetyczne zmieniających się ładunków elektrycznych sumują się częściowo, tworząc pole elektro-magnetyczne, którego wpływ na przepływajacy płyn może być znaczny. Zależnie od jego prędkości, przy ścianach tworzone są okresowe prądy wirowe indukujące mikropola magnetyczne (pakiet falowy Tolmien-Szlichting'a). Utrzymywanie wirów podczas przepływu laminarnego (ale nie turbulentnego) jest znane jako efekt pamięci magnetycznej przepływajacego płynu. Eksperymenty wykazują, że pojemnik z namagnesowaną wodą pozostawiony w spokoju przez ponad rok wciąż jeszcze wykazuje małą część swojego efektu magnetycznego, jednakże namagnesowana ciecz pozostająca miesiącami nieruchomo może w końcu stracić swoją zaindukowaną orientację.

Powietrze (tlen: walencyjność -2) krążące w instalacji ma silny ładunek ujemny co sprzyja procesowi korozji elektrochemicznej. Pole magnetyczne naładowuje powietrze dodatnio i destabilizuje (mikro)elektrycznie ten proces wytwarzając różnice potencjałów pomiędzy rurociągiem a powietrzem co umożliwia izolowanie i ochronę systemu w niezawodny i trwały sposób. Korozja elektrolityczna jest zatrzymywana poprzez magnetyczne wiązanie nadmiarowych (wolnych) jonów wodorowych H+ (w cieczach kwaśnych) lub jonów hydroksylowych OH- ( w cieczach alkalicznych) , odpowiedzialnych za zwiększenie łamliwości przewodu, które teraz są związane z innymi cząsteczkami. Buforuje to pH, redukując duże różnice pH spotykane w cieczach, bez względu na wpływy zewnętrzne. Uzyskuje się to poprzez elektrostatyczną przemianę wody neutralnej w stan dodatni, gdzie podwyższone wzbudzenie elektronów (napięcie) umożliwia natychmiastowe wiązanie wolnych jonów z cieczy na poziomie molekularnym. Dodatkowo, kiedy naładowany płyn hydratyzuje każdy osadzony minerał, materiał rury pozostaje czysty i nie może jonowo rozpuszczać się w płynie ponieważ brak w nim wolnych jonów, które mogłyby reagować z materiałem rury.

MAGNETIZER zawsze działa, a efekty jego pracy mogą być mierzona nie tylko przez analizę laboratoryjną przed i po jego zainstalowaniu, czyli: zawartość kationów (sodu, wapnia, magnezu, potasu), zawartość anionów (węglany, dwuwęglany, chlorki, siarczany), przewodność, zawartość suchej masy, itp., ale również poprzez efekty fizyczne (50 - 100% mniejsze zużycie soli do zmiękczania, mniejszy koszt energii elektrycznej, itp.) lub przez łatwo obserwowalne zmiany, takie jak czyste rury/instalacje, wapień widoczny "gołym okiem" gdy jest wypłukiwany z systemu (na przykład z chłodnicy samochodowej), szlam tworzący się w systemach z zamkniętym obiegiem wody (usuwany ręcznie) lub zanieczyszczenia i minerały wydostające się po otwarciu zaworu wodnego w systemach z otwartą cyrkulacją. Okres Stabilizacji trwa normalnie 1-3 tygodni w budynkach mieszkalnych i 4-9 tygodni w przemyśle. Jednakże, ze względu na wiek rur, nagromadzony latami kamień kotłowy, rodzaj instalacji, twardość wody, zawartość żelaza w wodzie, zakłócenia fizyczne które mogą wystąpić, itp. okres ten może się zmieniać i wydłużać w czasie dla poszczególnych zastosowań.

Wskutek turbulencji (“depolaryzacja wibracyjna”), na którą wystawione są cząsteczki przepływającego płynu, te konglomeraty utrzymują swój efekt pamięci magnetycznej lub rozbity stan cząstek tylko na odległość około 50 metrów od miejsca zainstalowania MAGNETIZERA i na tym dystansie oddziaływują na istniejące osady kamienia kotłowego destabilizując ich wiązania chemiczne i transformując istniejące sole. W ten sposób również powierzchnie ścian systemu

rurociągów i urządzeń są zabezpieczane w określony i trwały sposób przed osadzaniem się kamienia kotłowego, kwasowością bądź korozją elektrolityczną. Dla długich rurociągów wpływ MAGNETIZERA powinien być wzmacniany (magnesy umieszczone) co 50 metrów.

Termin “pH” pochodzący od “potencjalna [aktywność jonowa] Wodoru” jest powszechnie znany jako równowaga pomiędzy alkalicznością i kwasowością wody. Liczbowo, może być luźno zdefiniowany jako koncentracja jonów wodorowych (H+) i hydroksylowych (OH-) rzeczywiście zmierzonych w roztworze. Kiedy koncentracja H+ wzrasta (a OH- maleje), roztwór jest identyfikowany jako “kwaśny” i liczba pH maleje. Kiedy koncentracja H+ maleje (a OH- rośnie), roztwór jest uważany za “bazowy” a liczba pH wzrasta. Zakres zmienia się od zera pH (zupełny kwas) do 14 pH co odpowiada maksymalnej alkaliczności. Przy równej koncentracji H+ i OH-, roztwór jest neutralny a pH wynosi siedem (7). Jako wynik wpływu magnetyzmu, ciecze są konfigurowane i jonizowane w taki sposób, że całkowita liczba jonów H+ i OH- jest zmuszana do przesuwania się w kierunku parzystości (jest to bezpośredni rezultat umieszczania w fizycznie bliskim otoczeniu innych cząsteczek, które są zdolne zaakceptować te jony w swoich strukturach). Zastosowanie MAGNETIZERA daje efekt stabilizacji poziomu pH wody i utrzymywania go granicach zakresu 8, (idealny) do 7,1 do 6. Jednakże, należy pamiętać, że woda o wysokiej kwasowośćci nie może był całkowicie zbuforowana (stabilizowana). Przez przyspieszenie ogólnej zawartości jonów MAGNETIZER przesuwa kwaśną ciecz w kierunku bazowej, a ciecz bazową w kierunku kwaśnej (neutralizacja). Dodatkowo, ta unikalna aktywność jonowa buforuje pH, przez szybszy, ściśnięty i zorientowany spin elektronu, rzeczywiście redukując zakres różnic pH spotykany w cieczach i utrzymując stały poziom pH bez względu na wpływy zewnętrzne. Ten efekt jest ogromnie istotny przy obróbce wody w basenach kąpielowych jak również wody pitnej i przemysłowej. Wahanie pH (w górę, lub w dół) może sprawić, że dodawanie środków chemicznych staje się nieskuteczne oraz spowodować kosztowne uszkodzenie urządzeń.

Niezmieniając chemicznego składu wody MAGNETIZER obniża jej napięcie powierzchniowe, neutralizuje pH, stwarza lepszą możliwość dla tlenu by się lepiej rozpuścił w wodzie (“pełniejsze natlenienie”), i odwraca efekt twardej wody na zachowanie wody miękkiej. Mimo, że z chemicznego punktu widzenia woda nie jest miękka, jako że nie zmienił się jej skład chemiczny, pod wpływem działania MAGNETIZERA jej wlaściwości fizyczne zostały zmienione.

W zasadzie, MAGNETIZER nie dodaje niczego do wody ani nic z niej nie odemuje, t.j. jakikolwiek minerał wchodzący do systemu - opuści ten system. Bez MAGNETIZERA - jeśli woda wchodzi do rury, powiedzmy ze 100 gramami wapnia, opuszcza ją np. z 80 g. “Pozostawiony w tyle” wapń twrzy kamień (skałę) w środku rury, tak więc mniej go wyjdzie z wodą. W przypadku MAGNETIZERA jeśli np. 100 gramów wapnia wchodzi z wodą, wówczas 100 g jego opuści system posuwając się z wodę. Jeśli chodzi o zmiękczanie wody, woda miękka jest zdefiniowana w stosunku do napięcia powierzchniowego, lub mokrości ("bardziej mokra" woda lub o większej rozpuszczalności). Empiryczne doświadczenia wykazały, że woda twarda posiada napięcie powierzchniowe równe 71 dynów na cm2, jednakże, gdy rozbito groupy cząsteczek wodnych przepuszając je przez pole MAGNETIZERA, napięcie powierzchniowe spadło do 62 dynów na cm2 (Crippen Analytical Laboratories). Jak wykazały testy i definiuje to nauka, właściwie skoncentrowane silne pole magnetyczne, takie jakie wywołuje technologia jednobiegunowa MAGNETIZERA, w zaadzie odwraca zachowanie wody z twardej na miękką. Nauka, będąc przedmiotem studiów behawioralnych, potwierdza, że aktywatory wody pn. MAGNETIZER z twardej wody przekształcają ją w miękką i poprawnym jest stwierdzenie, że tym samym zmiękczają wodę.

Dlatego stosując MAGNETIZER nie musimy już używać chemicznych środków zmiękczających (lub ich stosowanie jest znacznie obniżone w najcięższych zastosowaniach przemysłowych), a mimo to ciągle otrzymujemy wszystkie korzyści wody miękkiej. Nie występują również żadne szkodliwe efekty uboczne, a woda jest uznana za bezpieczną i zdrową do ludzkiej konsumpcji z uwagi na wapń i inne minerały, które teraz w niej pozostają (w postaci zawiesiny). Będąc zaktywowana i rozbita, woda staje się “bardziej mokra” i zdrowsza - a ponadto bedąc natlenioną umożliwia lepszy metabolizm organizmów żywych (ludzi, zwierząt i roślin. Patrz MENU - ROLNICTWO).

Baseny kąpielowe i jacuzzi

Liczne drobne cząsteczki (np. minerały, brud, komórki skóry, odłamki, płyny do włosów/ciała, olejki do opalania, itp.) dostają się do wody i, ponieważ są bardzo małe, łatwo przechodzą przez filtry i osadzają się tworząc tzw. “pierścien kąpielowy”. Takie nasycanie wody obcymi substancjami czyni ją mętną, irytujacą i nieatrakcyjną, jak również obniża efektywność środków sanitarnych. Ta zawartość obcych cząsteczek i ich reakcja ze środkami sanitarnymi powoduje zapalenia oczu, wysuszanie skóry, wysuszanie włosów oraz niebezpieczne opary chemiczne, gdyż normalną praktyką jest przechlorowywanie wody aby spalić i utlenić te drobne cząsteczki. Przechlorowywanie jest drogie i przez pewien czas uniemożliwia korzystanie z basenu/zdroju. Zwiększa to problemy związane z kontrolą wody.

MAGNETIZER pomaga na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, cząsteczki które normalnie łatwo przechodzą przez filtr (zarówno zawieszone jak i rozpuszczone) otrzymują ładunek elektryczny (są polaryzowane) co zmusza je do skupiania się (łączenia) w większe cząsteczki, nazywane krami jonowymi. Sa one wystarczająco duże aby mogły być wychwycone przez system filtrów, który również posiada ładunek elektryczny. Ten proces jest nazywany polaryzacyjną filtracją mediów. Efektem tego jest system, który rzadko wymaga przechlorowywania. Normalny poziom chlorków w basenach prywatnych musi osiągać 0.6-1.0 części na milion (ppm), a w basenach publicznych przynajmniej 1.0 części na milion (ppm). Z MAGNETIZEREM stosowanie większości środków chemicznych, innych niż chlorki/bromki, może zostać zaniechane z wyjątkiem połowy normalnej ilości środka sanitarnego. Ilość chlorków/bromków może być poważnie zmniejszona (aż o 60%) przy pełnym bezpieczeństwie ponieważ: A) Bakterie i glony znajdują się pod stałym atakiem silnie skupionego pola MAGNETIZERA, które ogranicza i kontroluje ich rozwój; B) Kombinacja zmniejszonego napięcia powierzchniowego wody i zwiększonej aktywności jonowej czyni działanie chlorków/bromków bardziej efektywnym jako środka sanitarnego; C) MAGNETIZER stabilizuje pH w zakresie, w którym środki sanitarne są bardziej efektywne.

Jeśli stosowane są inne środki chemiczne, takie jak stabilizatory pH, najlepiej zacząć od 1/2 normalnej ilości i odczekać 24 godziny aby mogły zajść reakcje chemiczne przed użyciem reszty. Później można stosować mniej niz 1/2 - 1/3 normalnej ilości, jeśli w ogóle bedą potrzebne. Po zainstalowaniu MAGNETIZERA można zauwazyć poprawś klarowności wody i zmniejszenie oparów chemicznych, mniejsze podrażnienia oczu i wysuszanie skóry. Teraz woda staje się miękka i atłasowa.

Po drugie, z uwagi na fakt, że system MAGNETIZERA powpduje użycie mniejszej ilości środków chemicznych, zmniejsza się tym samym ilość osadów chemicznych. Kiedy dodawane są środki chlorujące, wówczas w basenie wzrasta pH. Może to naruszyć równowagś pH, która może być obniżona tylko przez dodanie kwasu. Przez działanie na wodę odpowiednim polem magnetycznym, MAGNETIZER wywołuje efekt rozrywania komórek znany w jęz. ang. jako “lysing”. W konsekwencji rozerwanie ścianki komórki bakterii powoduje śmierć mikroorganizmu. Zatem wiele organizmów zostanie zniszczonych bez użycia chemikaliów, a zatem środki antybakteryjne i stabilizujące pH mogą zostać zredukowane, a w pewnych przypadkach niepotrzebne w ogóle. Normalna wartość pH dla basenow/jacuzzi mieści się pomiędzy 7.4 a 7.6. Powyżej tego zakresu może rozpocząć się powstawanie kamienia kotłowego przyczepiającego się na powierzchni, wewnątrz instalacji wodnej i wewnątrz nagrzewnicy.

Kiedy pH spada poniżej 7.4 korozja zaczyna atakować drogie elementy metalowe systemu (nagrzewnice, filtry, pompy, itp.) oraz zaczynają pojawiać się wżery na powierzchni basenu. Ponadto, korozja elementów metalowych powoduje zawieszenie minerałów w wodzie. Minerały te mogą powodować powstawanie niewidocznych plam na powierzchni basenu. Po zaplamieniu powierzchnia musi byc kąpana w kwasie i w wielu przypadkach powtórnie wykończona. Powoduje to nieoczekiwany koszt i wyłączenie basenu z eksploatacji.

Aktywator Wody RWE-S MAGNETIZER rozszerza zakres bezpiecznego działania pH bez obawy powstawania kamienia kotłowego, plam i korozji. Efektem jest system, który chroni inwestycje i obniża koszty eksploatacyjne. Ustabilizowane pH zmniejsza koszty środków chemicznych, ponieważ fluktuacje pH (zbyt wysokie albo zbyt niskie) mogą uczynić środki sanitarne (chlorki/bromki) nieefektywnymi i spowodować kosztowne uszkodzenie aparatury. Fluktuacje pH są powodowane przez niedostatek, bądź przez nadmiar elektronów, podczas gdy kontrola poziomu pH jest dokonywana za pomocą środków chemicznych, które albo są bogate w nadmiar elektronów albo wykazują ich brak. MAGNETIZER w sposób naturalny dostarcza wodzie koniecznych elektronów poprzez przepuszczanie jej przez niezwykle silne pole magnetyczne, w ten sam sposób w jaki wytwarzana jest elektryczność przez ustawienie cewki w polu magnetycznym. Ta naturalna, ciągła dostawa elektronów (dopasowywanie pH) występuje bez dodawania

środków chemicznych, a co za tym idzie bez dodatkowych kosztów. Aktywator basenowy jest w prosty sposób mocowany wokół linii powrotnej za filtrem, pompą i nagrzewnicą. Aktywator do biczów wodnych (jacuzzi) jest instalowany na linii tuż przed nagrzewnicą. Kamień i wapń zaczyna rozpuszczać się i powraca do stanu zawieszonego w wodzie. Może to spowodować okres wystąpienia mętnej wody, trwający jeden lub dwa dni. Można utracić wodę, jeśli komuś się spieszy z uruchomieniem basenu. Najlepszym sposobem postępowania jest po prostu poczekać na wzmocnioną filtrację z MAGNETIZEREM wodnym, która wyklaruje system. W zastosowaniach do biczów (am. "spa") "pierścień kąpielowy" zaczyna rozpuszczać się już po 5 minutach pracy pompy, pH zazwyczaj podnosi się (jeśli jest poniżej 7.0) i woda staje się "jedwabista".

Należy kontrolować ciśnienie na filtrze ponieważ MAGNETIZER rozpocznie koagulację cząstek stałych, minerałów, alg (glonów), itp., które są zawarte w wodzie, umozliwiając ich odfiltrowanie. Może to spowodować zatkanie zanieczyszczonego filtra. Jeśli ciśnienie na filtrze wzrośnie, filtr musi być przepłukany przepływem wstecznym lub wyjęty i oczyszczony. Przemycie lub oczyszczenie może ponownie okazać się konieczne jeśli ciśnienie wzrośnie powyżej normalnego. Prawdziwy koszt osuszenia basenu/bicza to nie tylko woda do ponownego napełnienia ale również praca, energia do ponownego ogrzania, środki chemiczne do powtórnego zrównoważenia wody oraz niewygoda spowodowana wyłączeniem basenu z eksploatacji.

MAGNETIZER rozbija emulsje olejów w wodzie i utrzymuje go w zawiesinie dopóki nie zostanie skoagulowany w bryłki, które mogą być odfiltrowane. Ponadto, namagnesowana woda usunie szumowiny, które już wcześniej utworzyły się na powierzchni basenu/bicza. Prędkość z jaką to następuje zmienia się od kilku minut do kilku tygodni, zależnie od ich składu. Z wyjątkiem próżniowego zbierania brudu, który opadł na dno, MAGNETIZER czyni basen/bicz prawie samo oczyszczającym się, dając w rezultacie obniżkę kosztów pracy. MAGNETIZER nie tylko oszczędza pracę i pieniądze w krótkim okresie, gdyż kontroluje również korozję. Dodaje więc do inwestycji również element długookresowego zabezpieczenia. Chociaż oszczędności kosztów/czasu (stosowanie środków chemicznych, monitorowanie efektów, czyszczenie ścian, dokonywanie odczytów częściej niż normalnie, wymiana wody, przemywanie kwasem, odnawianie, itp.) oraz ochrona urządzeń są ważne, to prawdziwa korzyść wynika z czystszej, klarowniejszej i lepszej pod względem sanitarnym wody.

Zostalo to udowodnione w sposób praktyczny przez tysiące użytkowników lub badania wykonane (patrz poniżej) między innymi, przez "Atam Test, Inc." w USA. Liczba płytki bakteryjnej przed magnetyzacją wody wynosiła 11,000 mc (miano coli)/ml, po 72 godzinach od zainstalowania MAGNETIZERA, liczba ta spadła do 2,200 mc/ml. Daje to 80% spadek liczby bakterii i 80% redukcję środków chemicznych potrzebnych dla uzyskania takiego samego zmniejszenia liczby bakterii. Załączono graficzne rezultaty analizy wykonanej przez laboratorium stanu Waszyngton. Inny test, wykonany w Australii przez "Aqua Science Consultants" na basenie pływackim o pojemności 65,800 litrów (17 108 galonow) pokazał, odniesioną do Całkowitej Liczby Plytek, wartość 145,000 mc/ml przed zainstalowaniem MAGNETIZERA. Siedem tygodni po zainstalowaniu systemu typu "R-2 T/S" wartość CLP spadła do 15,000 mc/ml. [spadek o 90%]

Z Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Białymstoku w Polsce, nadszedł pozytywny raport po zainstalowaniu MAGNETIZERARA: “...oczyścił basen do stanu krystalicznego, którego nigdy przedtem nie osiągano, zużyto znacznie mniej czasu i środków niż dawniej do doprowadzenia do takiej przeźroczystości. Tafla wody stała się przy tym niebieska. Woda jest przy tym miękka, a znad basenu znikła uciążliwa chmura chlorowa ...”.

Basen w Milton Leisure Center, w Milton, Ontario, Kanada PRZED założeniem MAGNETIZERA

PO instalacji MAGNETIZERA

Znaczne zabrudzenie na dnie (patrz foto u góry) wyeliminowane

Poprawione działanie filtra

Linia piany i brudy pływających cząstek zredukowane

Basen w Kanadzie po zalozeniu Magnetizera

Bakterie Coli i Glony a Magnetizer

Badania przeprowadzone w "Purity Standards Water Improvement Labs" w Pensylwanii wykazały redukcję bakterii typu coli z poziomu sanitarnie niedopuszczalnego do poziomu dopuszczalnego po zastosowaniu MAGNETIZERA. EPA (Min. Ochrony środowiska U.S.A.) ustaliła, że granica dla grupy Coli wynosi 1/100 ml i każdy sprzedający swój dom w USA musi powiadomić o tym nabywcę. Normalną drogą rozwiązania tego problemu jest zainstalowanie chlorownika/ filtra/oczyszczacza. MAGNETIZER czyni to samo za część jego ceny. Badania przeprowadzone przez Prof. Fujio Takahasi z Wydziału Technologicznego Universytetu Uthonomiya - Technological Dept. w Japonii polegały na wystawieniu bakcyli na działanie pola magnetycznego o natężeniu 2,300 gausów i następnie studiowanie procesu mitozy komórkowej. Odnośnie przerywania cyklu życia rośliny, magnetyzm przyspiesza podział jąder komórkowych, czemu jednak nie towarzyszy równie szybki podział ścian komórek. Normalnie, jądro komórkowe dzieli się na dwa jądra, po czym następuje utworzenie dwu nowych komórek. Jednakże, po zastosowaniu pola magnetycznego, po szybkim podziale jądra nie następuje podział ścianek komórki lub mitoza. W konsekwentnie, dwa jądra komórkowe żyją wewnątrz tej samej komórki. Ponieważ powierzchnia ścianek komórki pozostaje relatywnie stała, końcowym efektem jest zagłodzenie obu jąder komórkowych, a zatem ich zniszczenie po zainstalowaniu MAGNETIZERA. Jest to sposób w jaki, przy użyciu MAGNETIZERA niszczone są algi.

Desalinizacja - kliknij tutaj

Stacje Oczyszczania (Uzdatniania) Wody

Zainstalowanie systemu MAGNETIZERA w urządzeniach oczyszczalni ścieków w powiecie Scioto w Ohio, doprowadziło do zgodności z wymogami EPA i bardziej efektywnej pracy stacji. Podczas gdy wcześniej, 80-90% powierzchni warstw flokulacyjnych bylo pokryte ciałami stałymi, to teraz ciała te uległy osadzeniu, a powierzchnia wody jest rzeczywiście pozbawiona wszelkich pływających ciał stałych. Chemiczne środki flokujące zostały całkowicie wyeliminowane. Na niższym poziomie ustabilizowało się Biologiczne Zapotrzebowanie na Tlen (BZT). Wysokoalkaliczny bieżący pH (9-11) w końcowym klarowniku ustabilizował się na poziomie 7.4, a kwas chlorowodorowy został całkowicie wyeliminowany. W ciągu 30 dni Biologiczne Kontaktory Obrotowe podniosły aktywność bakteryjną, po specjalnym podziałaniu biegunem ujemnym o jednorodnym nasileniu.

Zastosowanie MAGNETIZERA do oczyszczania ścieków w innych instalacjach pokazało, że odpowiednie pole magnetyczne intensyfikuje proces aktywnej biodegradacji osadów najtrudniej rozpadających się związków chemicznych, jak również innych nieczystości spotykanych w ściekach. Dzięki pozytywnemu wpływowi pola magnetycznego następuje wzrost aktywności aktywnych osadów bakterii tlenowych, które są odpowiedzialne za proces utleniania związków organicznych. Pewne związki organiczne mogą ulegać rozpadowi w polu magnetycznym bez udziału mikroorganizmów, jak to zostało pokazane na trudno ulegającej rozkładowi anilinie. Zaobserwowano również, że MAGNETIZER pozwala zmniejszyć czas napowietrzania o 20-30%. Ponadto, następuje wzrost efektywności procesu sedymentacji zanieczyszczeń rozproszonych w cieczy transportującej lub odpadach przemysłowych. Zastosowanie technologii MAGNETIZERA redukuje zużycie drogich środków chemicznych i koagulatorów, nie naruszając, zgodnie z normami EPA, zakresu tolerancji pH w przerabianych ściekach. Za pomocą tej metody można radykalnie przyspieszyć proces sedymentacji rozproszonych elemenóow, zwiększyć aktywność biologiczną mikro-organizmów, a zatem dezintegrację substancji organicznych i nieorganicznych, jak również zmniejszyć i ustabilizować BZT (biologiczne zapotrzebowanie tlenu), a w konsekwencji skrócić czas napowietrzania. Można również wyeliminować czas pracochłonnego, okresowego usuwania kamienia i oczyszczania przesiewaczy, urządzeń, itp. MAGNETIZERY są instalowane przed i za pompami napowietrzającymi (biegun dodatni), a biegun ujemny jest stosowany na przewodach powietrznych biegnących do basenów napowietrzania.

Podsumowanie:

Wpływ magnetyzmu na fizyczne własności wody jest niekwestionowalny. Z kolei wpływ magnetyzmu na węglowodory i ich pochodne jest często większy niż na samą wodę lub jej roztwory, co zostało potwierdzone przez niektórych fizyków (Verdet, Kerr), jak również rosnącą liczbę naukowców oraz czołowych praktyków (Ron Kita , Raul Velasquez, Jorge Martin, Jan Hermoza, Tomasz Filipek i inni) związanych, bądź współpracujących z MGI i Mundimexem.