W roku 1979 amerykański wynalazca, Peter Kulish, podczas studiów w Kalifornii, po raz pierwszy zetknął się z wpływem magnetyzmu na twardość i pH wody, oraz paliwo silnikowe. Dziedzina nauki zajmująca się obróbką płynów przy zastosowanie magnetyzmu, MHD (magneto-hydro-dynamika), wydawała się być najlepszą drogą, aby w sposób naturalny i niedrogi uzdatniać je. Jedynym problemem w tamtym czasie było to, że istniał na rynku produkt, który przekształciłby zagadnienie naukowe w użyteczną, praktyczną technologię. Wobec tego Kulish skontaktował się z naukowcami
na świecie i rozpoczął długą drogę badań, eksperymentacji i rozwoju posuwając naprzód studia Dr. J. D. van der Waals'a. Po dekadzie testów i ulepszeń doprowadziło go to, do wynalezienia magnetyzerów o efekcie jednobiegunowym, idealnej kombinacji wysokiej energii magnesów ceramicznych najnowszej generacji oraz unikatowej, opatentowanej, stalowej "płytki sterującej strumieniem magnetycznym" (ang. "flux driver plate"). Zainspirowany poglądami naukowymi i badaniami dokonanymi przez ojca współczesnej biomagnetyki (i swego przyjaciela oraz mentora), Dr. Alberta Roya Davies'a, Kulish wpadł na pomysł wyeksponowania cieczy, gazów i paliwa na działanie skconcentrowanego jednego tylko pola magnetycznego, które mogłoby zmnienić ich strukturę cząsteczkową, co zostało odkryte wcześniej (w 1910r. przez van der Waals'a). W roku 1987 uzyskał pierwsze amerykańskie Patenty (Użytkowy i Wzorniczy). Obecnie Peter (ur. 1947r., zam. w Kalifornii i Pensylwanii), który pracuje nad zaawansowanymi diamagnetycznymi systemami energii, daje wykłady na świecie, uczestniczy w konferencjach na szczeblu rządowym oraz prowadzi prywatną praktykę z dziedziny terapii biomagnetycznej i jest uważany przez wielu za jednego z czołowych światowych "guru magnetyki".
Pierwsza wizyta P. Kulisha w Polsce w lutym 1992.